trzymałem w rękach jej ciało chciałem je ożywić a ono wiotczało pamiętam jej oczy jak sen jak toń w którą każdy z radością wskoczy chciałem krzyczeć wyć chciałem nie mogłem odwróciłem twarz by smutek skryć czemu tak późno otwarłem oczy na świat spoglądałem na nią czułem chłód jej ciała może wiatry ścieżek naszych nie zatrą nawet nie płakałem ona z zamkniętymi oczyma a ja w bezruchu trwałem odpłynąłem w ciszę tę niemiłosierną co to trwa lecz bólu nie ukołyszę ukołysałem ją